Transfăgărășan i Transalpina

Bâlea Lac, Poenari, Castelul Corvinilor.

Trasa jest idealna dla tych, którzy chcą przejechać dwiema wielkimi alpejskimi drogami kraju bez pośpiechu, z postojami w Sibiu i Hunedoarei. Najlepsze miesiące to lipiec–wrzesień, a początek października sprawdza się, jeśli pogoda dopisze; Transfăgărășan i Transalpina są zwykle otwarte między lipcem a październikiem, ale daty warto sprawdzić każdego roku. Potrzebujesz samochodu, a łącznie przejedziesz około 600–700 km, z maksymalnie 3–4 godzinami jazdy dziennie.

Transylvanię najlepiej poznaje się w drodze: rano jesteś na rynku z kolorowymi domami, w południe wspinasz się między skały do lodowcowego jeziora, wieczorem śpisz obok murów liczących setki lat. Ta trasa zaczyna się w Sibiu, wznosi się Transfăgărășan aż do Bâlea Lac, schodzi w stronę Hunedoary i kończy się na Transalpina, najwyższej asfaltowej drodze w kraju. Jeśli jedziesz zimą lub wczesną wiosną, nie licz na nią: na obu alpejskich drogach odcinki grzbietowe są zamknięte poza latem i początkiem jesieni.

Stare Sibiu i Muzeum ASTRA. Zaczynacie w Sibiu, na Placu Głównym, z leniwym porankiem. Z placu dojdziecie w kilka minut do Turnul Sfatului, potem schodzicie w stronę Podul Minciunilor i Placu Małego. Jeśli wejdziecie na wieżę, macie piękny widok na dachy z „oczami“ mansard. Po południu macie do wyboru: Muzeum Narodowe Brukenthal, ze zbiorem sztuki w pałacu na Placu Głównym, lub Muzeum ASTRA, położone w lesie Dumbrava, kilka kilometrów od centrum. ASTRA to muzeum na wolnym powietrzu, z gospodarstwami przywiezionymi z całego kraju, i wymaga minimum dwóch godzin spaceru w wygodnych butach. Wieczorem wracacie do starego miasta: Strada Cetății, z fragmentami fortyfikacji i wieżami, jest spokojna po godzinie, kiedy odchodzą grupy turystów.

Przystanki: Piața Mare, Turnul Sfatului, Podul Minciunilor, Muzeul Național Brukenthal, Muzeul ASTRA (Muzeum Cywilizacji Ludowej i Tradycyjnej), Strada Cetății și turnurile fortificației.

Gdzie zjeść: Kolacja w starym mieście, z żurkiem (zupą żytną) lub tochitură ardelenească; szukaj lokalu serwującego tradycyjne potrawy, a nie tylko menu dla turystów.

Jeśli pada deszcz: Spędź więcej czasu w Muzeum Narodowym Brukenthal i zrób długą przerwę w kawiarni na Piazza Mică. ASTRA warto odwiedzić również przy lekkim deszczu, ale weź parasol i wodoodporne obuwie.

Transfăgărășan: Cetatea Poenari i Bâlea Lac. Wyruszasz rano z Sibiu na południe, drogą DN7 przez Valea Oltului, a następnie drogą DN7C na Transfăgărășan. Droga z Sibiu do podnóża wspinaczki zajmuje około dwóch godzin, ale wlicz też postoje. Na zboczu południowym, w Curtea de Argeș, dotrzesz do Cetatea Poenari, twierdzy Vlada Palownika, na skale. Wspinaczka odbywa się po około 1.480 schodach, więc to dobra godzina wysiłku; weź ze sobą wodę i się nie spiesz. Stąd droga wznosi się serpentynami do Jeziora Vidraru, a następnie do przełęczy obok Bâlea Lac. Do Bâlea Lac dotrzesz tylko wtedy, gdy droga jest otwarta; zwykle odcinek grzbietu otwiera się latem i zamyka jesienią, ale daty zmieniają się z roku na rok i należy sprawdzić je na stronie administracji dróg. Jezioro lodowcowe leży powyżej 2.000 m, a pogoda może być chłodna nawet w środku lata; weź kurtkę. Możesz spać w okolicy lub zjechać na północ, w stronę Sibiu.

Przystanki: Cetatea Poenari, Lacul Vidraru, Bâlea Lac.

Gdzie zjeść: W drodze, w okolicy Curtea de Argeș, szukaj ciorbă de văcuță lub mici z grilla; wyżej, przy Bâlea, możesz zjeść prosty posiłek w schroniskach. Weź ze sobą wodę i coś do przegryzienia na wspinaczkę.

Jeśli pada deszcz: Jeśli deszcz lub mgła pokryją grzbiet, możesz odwiedzić Cetatea Poenari tylko w dni bez intensywnych opadów (schody są niebezpieczne, gdy są mokre); alternatywnie, zostań w Curtea de Argeș i odwiedź Mănăstirea Curtea de Argeș, a następnie odłóż Bâlea na dzień z lepszą widocznością.

Castelul Corvinilor i twierdze dackie. Trzeciego dnia jedziesz w dół do Hunedoary, drogą, która przechodzi obok Dewy lub Orăștie. Z Sibiu zajmuje to około dwóch i pół godziny do Hunedoary. Castelul Corvinilor z Hunedoary to jeden z najlepiej zachowanych zamków gotyckich w kraju, z mostami, wieżami i wewnętrznymi dziedzińcami. Zarezerwuj dwie godziny na wizytę. Jeśli chcesz zobaczyć bardziej spokojne miejsce, w Munții Orăștiei czeka na ciebie Sarmizegetusa Regia, dawna stolica dacka, na końcu leśnej drogi, która może być trudna po opadach; sprawdź stan drogi przed wyjazdem. Wieczorem wracasz do Sibiu lub możesz przenocować w okolicy Hunedoary, jeśli chcesz wyjść wcześnie na Transalpinę.

Przystanki: Castelul Corvinilor.

Gdzie zjeść: W Hunedoarze lub Orăștie szukaj lokalnego baru z mięsem z grilla lub ciorbă de fasole w chlebie; każdy lokalny postój ma swoje specjalności, zapytaj, co się gotuje w danym dniu.

Jeśli pada deszcz: Zamek dobrze się zwiedzą nawet w deszczu, szczególnie sale wewnętrzne. Unikaj drogi do Sarmizegetusa Regia, jeśli padało dużo: może stać się nieprzejezdna.

Transalpina i pożegnalny spacer. Ostatni dzień poświęcony jest Transalpinie (DN67C), najwyższej asfaltowej drodze w kraju. Wyruszasz rano z Sibiu w kierunku Sebeșu, a następnie wjeżdżasz na DN67C w stronę Przełęczy Urdele, na wysokości ponad 2.100 m. Podobnie jak na Transfăgărășan, odcinek grzbietowy jest zwykle otwarty latem i na początku jesieni, ale dokładny okres zmienia się z roku na rok; sprawdź przed wyjazdem. W drodze zobaczysz alpejskie pastwiska, schroniska pasterskie i, jeśli zajdzie potrzeba, owce na asfalcie. Zatrzymaj się w kilku punktach widokowych; widoki zmieniają się przy każdym zakręcie. Nie spodziewaj się wielu usług na trasie, więc zatankuj paliwo i weź prowiant. W drodze do domu lub z powrotem do Sibiu możesz spacerować po starym mieście i kupić sery od lokalnych producentów jako jadalny pamiątek.

Przystanki: Transalpina (Pasul Urdele).

Gdzie zjeść: Na Transalpinie weź ze sobą prowiant; wracając do Sibiu, zjedz ostatni posiłek z daniami siedmiogrodzkich i kup lokalne sery na drogę.

Jeśli pada deszcz: Jeśli mgła lub deszcz zakryje grzbiet, droga straci wiele ze swojego uroku i może być niebezpieczna; odłóż Transalpinę i spędź dzień w Sibiu, w Brukenthal lub w ASTRA, jeśli ich jeszcze nie widziałeś.

Transfăgărășan i Transalpina są generalnie zamknięte zimą i otwarte latem, zwykle między lipcem a październikiem; daty zmieniają się z roku na rok, więc sprawdź przed wyjazdem na stronie administracji dróg.

Na wysokości ponad 2.000 m pogoda zmienia się szybko: weź kurtkę i odpowiednie obuwie nawet w środku lata.

Zatankuj paliwo przed wjazdem na drogi alpejskie; stacje benzynowe są rzadkie na trasie.

Droga do Sarmizegetusa Regia może być trudna po opadach; sprawdź jej stan przed wyjazdem.

Godziny otwarcia i ceny muzeów i zamków zmieniają się w zależności od sezonu; potwierdź je na miejscu lub na oficjalnych stronach internetowych.

Kiedy są otwarte Transfăgărășan i Transalpina? Generalnie latem i na początku jesieni, zwykle między lipcem a październikiem, ale dokładny okres zmienia się z roku na rok i należy sprawdzić przed wyjazdem.

Czy potrzebuję samochodu do tego itinerarium? Tak, trasa obejmuje drogi górskie i przystanki w miejscach trudno dostępnych transportem publicznym.

Ile czasu zajmuje jazda w sumie? Około 600–700 km przez cztery dni, maksymalnie 3–4 godziny jazdy dziennie.

Czy można zrobić to itinerarium zimą? Nie na Transfăgărășan i Transalpina, których odcinki grzbietowe są zamknięte zimą. Sibiu i Hunedoara można odwiedzać o każdej porze roku.

Ile czasu zajmuje wspinaczka na Cetatea Poenari? Około godziny, na około 1.480 schodach, więc potrzebujesz wody i odpowiedniego obuwia.